وقایع اتفاقیه

" اصلاچه معنی داره که شما وبلاگتون رو بروز نمی کنید ؟ " همین یک سئوال باعث نوشتن دوباره من بعد از مدتها شد !

چند هفته ای میشه که اصلا سراغ " حضور " نیومدم و حتی به عنوان بازدید کننده هم به وبلاگ خودم سر نزدم که البته دلایل مختلفی داشت . مدتهاست که با خودم فکر می کنم : حالا مطلب بنویسم که چی بشه ؟! مگه این مطالب برای کسی هم جالب و یا مفیده ؟! هر چند ، گاهی اوقات نظرات دوستان ، من رو به ادامه نوشتن تشویق میکنه ولی در بسیاری مواقع احساس می کنم کار مفیدی انجام نمیدم !!! شاید هم این احساس ، توجیهی برای تنبلی خودم باشه !

به هر حال ، قرار گرفتن در روزهای پایانی خدمت سربازی ، جستجو ورایزنی برای اشتغال به کار ، کلاس ۴ روزه توجیهی داوران فوتبال برای لیگ کشور در فصل ۸۶-۸۷ و پشت سر گذاشتن تمرینات سخت آماده سازی بدنی برای تست های آمادگی جسمانی ، تنها بخشی از دغدغه ها و مشغولیت های چند هفته اخیر من بوده که همه این موارد به اضافه کمی تنبلی باعث شده چند هفته ای ننویسم ، با و جود اینکه مطالب زیادی توی ذهنم بود که دربارش با شما حرف بزنم : از کنسرت استاد شجریان گرفته تا روزیکه بالاخره این لباس نظامی هم به درد ما خورد ! شاید هم مطالب بعدی رو به این موارد اختصاص دادم  !

بزرگترین قدرت عالم

قدرت عقل است

بنابراین همه چیز در دستان خود ماست   

                                               و

                                                 فردا همان خواهیم شد که امروز می اندیشیم

خدایاچنان کن سرانجام کار                         که تو خشنود باشی و ما رستگار